కోరిక

"చిటపటమని చిటపటమని కురిసే చినుకు
సన్నగా మొదలైంది నా పెదవుల వణుకు
నీ నగుమోము దొచింది కన్నుల కునుకు
అరవిందాలకె కలుగదా నీవంటే కినుకు
చేయాలని ఉంది యెదైన నీ కొరకు
నడవాలని ఉంది నీతొనే కడవరకు"

గురువు గొప్పదనం

యువత-శాంతి దూత

పుష్పాంజలి

"నిన్నే కోరుకుంటా"

"రాత్రిలా-
నీ కౌగిట కరిగిపోవాలని....
కెరటంలా-
నిను తాకి తరలిపోవాలని....
గువ్వలా-
నీ గుండె గుడిలొ ఒదిగిపోవాలని....
నవ్వులా-
నీ అధరాలపై నిలిచిపోవాలని....
చినుకులా-
నీ చెక్కిట ముద్దు పెట్టాలని....
నీ వాకిట వీస్తున్న చిరుగాలిలా
నిన్నె కోరుకుంటున్న నా (ప్రతి) శ్వాసలా!!"

సినివాలి అనగ?

సినివాలి అనగ- లక్ష్మి సహస్రనామాలలోని లక్ష్మి దేవికి మరొ పేరు!! శబ్ద రత్నాకరము-సినివాలి - చంద్ర కళ కాన వచ్చెడు అమావాస్య, పార్వతి. ఆరుద్ర తన చందో-బద్ధ తేటగీతి లొ, ఇట్లనెన్- ఈ "సినివాలి నర్థమ్ము జేసికొనుట కా పదమునకు నైఘంటి కార్థ మిత్తు; చంద్ర కళ కనబడు అమాస కిది పేరు, సర్వ మంగళ పార్వతీ సతికి నొప్పు."

యాచన

కవిత్వం పెల్లుబికి రావాలంటే
ఏదో ఒక భావన ఉండి తీరాలి
ప్రేమో - విరహమో
సంతోషమో - విషాదమో
ప్రణయమో - ప్రళయమో !

కానీ, ఏ భావము లేక స్తంభించిపోయిన నా కలం ఏ కవిత రాయగలదు?
స్పందించడమే మరిచిన నా మనస్సు ఏ గీతిక పాడగలదు?

పగిలిన అద్దాన్ని అతికించగలమా?
పోయిన జీవాన్ని తిరిగి తేగలమా?
కాలన్ని వెనక్కి మళ్ళించగల శక్తి మనలో ఉందా?
ఇవేవి మనకు చేతకాదు కదా...
మరి చిధ్రమైన మనసుని ఎందుకు ప్రేమ పేరుతో పునరుజ్జీవింపజేయాలనుకొవటం?
అది అవివేకమే కాదు...ఆత్మవంచన కూడా!!

ఇది అర్ధమయ్యింది కాబట్టే...
జీవితమను నాటక రంగాన అడుగడుగునా ఆత్మాభిమానాన్ని చంపుకుంటూ
ఊరికి ఉత్తరాన ఉన్నా నా శయనమందిరం వైపు నడిచుకుంటు వెళ్తున్నా....

నన్ను తన బిగికౌగిట బంధించి సేదతీర్చమని మృత్యువు ముంగిట నిలబడి చేతులు చాచి యాచిస్తున్నా!!